lebbis, tourdata&columns

Ik kan er niks aan doen. Ik weet dat u van mij elke keer een haarscherpe analyse van het wereldgebeuren verwacht. Ik weet dat u gekluisterd aan de radio al mijn aanwijzingen nauwgezet navolgt omdat u weet dat uw leven er beter en rijker door zal worden. Ik weet dat hele volkstammen deze ochtend vrij nemen om weer even twee weken het gevoel te hebben richting in hun leven te hebben. Want het is een zooitje. U weet dat en ik weet dat. Een vriend van mij had ook geld in Icesafe gestopt. En ik zei nog, als je dan toch geld in ijsland stopt, ga in vastgoed. Koop een geijser. Altijd warm water. Is ook wat waard. En hij belde me huilend op, had ik maar naar je geluisterd.

Ik weet dat u nu hoopt dat ik als vlijmscherp analyticus die niet bang is om tegendraadse meningen te hebben , sterker nog, ik heb mijn mening liever tegendraads, een beetje schuren is goed, niet uit principe maar het scherpt de geest houdt mensen wakker en dan gaan ze weer zelf nadenken, bijvoorbeeld, waar ging deze zin nou over en uberhaupt waar gaat deze column over, zo ken ik Lebbis helemaal niet en stop nou gewoon met deze zin, begin opnieuw en neem ons mee naar het beloofde land, wij zullen volgen en mag mijn dochter ondertussen aan je ballen likken.

Ja. Dat zal ik proberen.

Maar eerst, neemt u mij kwalijk. Want misschien ga ik met de volgende observatie u wel beledigen.

Maar ik zag een tafereeltje bij mij in de buurt wat me heel erg aan bankmedewerkers deed denken.

Ik neem u mee, met uw welnemen, naar woensdag middag, rond drie uur, linaeusstraat, amsterdam.

Ik stond bij een stoplicht op de fiets netjes te wachten, doe ik anders nooit maar ik kan er deze week even geen bon bijhebben, en er was een man met een hond. Een Jack Russell. Dat zijn die kleine doorgefokte hond achtigen die met hun achterpoten trekken omdat ze daar een spasme hebben omdat de spieren te groot zijn voor het botstelsel.

De hond scharrelde wat om de voeten van de man. De man praatte tegen de hond. Dat blijft een zielig gezicht. Mensen die denken dat de hond hun verstaat. Honden praten duits, dat weet iedereen. De hond keek natuurlijk braaf omhoog dus de man had het gevoel dat de hond luisterde. En dat de hond hem begreep. Want zo werkt dat bij mensen. De hond buigt de kop naar beneden en vreet iets op wat op de grond lag. Want eten is fijn. De man explodeerde. Hij had de hond net verteld dat hij niks mocht eten en nu deed de hond dat toch. Hij drukte het beest tegen de grond, de Jack Russell piepte. Geen idee wat ie had foutgedaan. Hij had iets gegeten. De man kneep in zijn nekvel, schreeuwde iets tegen de hond. Die keek maar weer omhoog want dat deed ie altijd als zijn baasje schreeuwde. Hij onderging de straf leidzaam. Uiteindelijk had de man er genoeg van en liet los. Het hondje keek nog even schichtig of er nog iets kwam. Nee. Dat was het. En vrolijk huppelde hij weer voort. Helemaal blij. De straf was over, alles was weer ok.

Mijn vraag aan nederland. Hoelaag is de iq van deze man.

De domme impulsieve harteloosheid waarmee dit hondje werd gestraft was schokkend. Gek he dat er zoveel shit is in de wereld.

En nu zeg ik niet dat alle bankmederwerkers honden zijn, of nog erger, Jack Russells.

Nee. Ik zeg alleen dat ze zich nu zo zouden moeten voelen.