Zielig
Ik sta voor een viswinkel in Utrecht en in de etalage hangen een paar grote foto’s van enorme hangbuik karpers. Een hangbuik man ziet mij kijken en zegt ‘zielig he’.
U kent dat wel. Ze vinden het zielig. Zielig.
Deze karper zwemt al 15 jaar in droeserig water, de eerste jaren kon hij elk moment van de dag, waar dan ook worden opgegeten door een snoekje of hongerig soortgenoot, vijftien keer werd het langzaam donkerder, werd het kouder, ijkoud, en veranderde zijn lichaam in een levende ijklomp van vier graden, zijn gezichtsvermogen en smaak verdween geheel door de kou en kon hij in de stinkende modder gaan liggen wachten tot het weer warmer werd, om in het voorjaar dag en nacht tot over zijn kieuwen in de rottende prut te wroeten om het in de winter verloren gewicht terug te krijgen, mossellen, schelpen, wormen, larven, en net als het lekker warm begint te worden wordt hij zo onbeschoft geil dat hij elk wijfje tegen de kant aan rost, tegen paaltjes, prikkeldraad, stukken steen, het hinderd niet als hij zijn goedje maar kwijt kan, zijn lichaam is overdekt met grote en kleine wonden en een enkel vrouwtje heeft mede door zijn brute kracht het leven gelaten.
Hij heeft dan weer zo’n honger dat hij lekker zijn eigen broedsel op gaat liggen vreten, de rest van de zomer is het proppen en proppen voor als het weer koud wordt, en dan veranderd hij weer langzaam in een levend blok ijs van vier graden en gaat in de modder liggen. Gelaten wachtend op de zestiende lente.
En als deze vis dan 1 keer in zijn leven iets meemaakt, een haak, paniek, spanning, op het droge, en tien minuten later zwemt ie weer rond kan ie weer zestien jaar gaat vreten. En dat is dan zielig? Dat is zielig??
He, als je op je vijftigste er uitziet alsof je 65 bent en je hebt een pens van het bier en kroketten die je tien jaar van je leven kost en je denkt dat vissen dezelfde gevoelens als mensen hebben. Dat is pas zielig. AAL = OP