• Zeevissen

    Zeevissen

    Ik zeg vooruit dat ik een zoetwatervisser ben. En dat het de eerste keer zeevissen was. Dus het zegt niks over zeevissen an sich. Dat ik geen boze rakties van zeevissers krijg dat het een uitzondering was en dat ik er op uit zou zijn zeevissers in een kwaad daglicht te zetten. Neemt u van mij aan, als ik dat voor ogen had, dan had ik dat wel gedaan.
    Ik ging in Exmouth, Australie op een bootje zeevissen. Met zes man en twee bemanning. En een hond. Een mislukte kruising tussen een Dingo en Satan himself. De godganse dag blafte dat beest, liep constant door de lijnen heen en als er wat gevangen werd, ALS er wat gevangen werd, was dat levende gezwel als eerste bij de spartelende vis en of het nou een haaitje of een tonijn was, hij begon als een bezetene te bijten en je had een vis zonder vinnen. Een behoorlijke foto van de vangst was onmogelijk. Behalve als je deze inteelt tumor overboord wist te werken.
    We vingen erg weinig, maar gisteren was het ge-wel-dig. Bij het trollen zagen we een Marlijn (!) net het aas missen en aangezien er geen enkele organisatie was, was er bij de paar aanbeten op de pluggen een run op de twee hengels en het was een beetje wie het eerst komt. Bovendien was er een dik jongetje met een totale zonsverduistering als vader die zijn zoontje een Tonijn had beloofd dus blokkeerde hij de weg naar de hengels tot de kleine etter eindelijk zijn visje had.
    Daarna gingen we vissen met handlijnen, niet met hengels want handlijnen vingen veel beter. En er waren geen andere hengels. En die hond zat dus steeds in die lijnen. Ik ving 1 haaitje en haaien werden steevast met een hoop gekanker dood gerost dus ik had het gevoel dat ik een totale looser vangst had gedaan en wilde ‘zeker geen foto nemen’. Ook omdat het beest geen vinnen meer had.
    Dit vis feest kosste $170 dollar. Maar de boottocht was geweldig.