• Verhuizen

    Verhuizen

    Ik heb een probleem. Het is een prive probleem maar van viskundige aard. De karpers in mijn achtertuin beperken mijn woongenot.
    Ik leg het even uit. Ik woon in een huis met een te kleine slaapkamer. Het is niet zo dat ik staand moet slapen, hoewel ik dat in militaire dienst tijdens het ‘wachtlopen’ tot hoge graad geperfectioneerd heb, het is meer dat als ik niet altijd alleen in bed lig. Zonder in detail te vallen, zonder mijn prive leven wat ik jarenlang met succes buiten de roddel bladen heb weten te houden in een visblad uit de doeken te doen, volsta ik met de mededeling dat ik bezoek heb van vrouwen. Frequentie en duurzaamheid doen er even niet toe. Het probleem is dat ik in mijn eigen bed graag een eigen terrein heb. En als je tussen de twee bed helften een schot omhoog laat komen dan reageren ze daar meestal nogal afwijzend op. Ik kan niet tegen lepeltje lepeltje. Ik ben meer van ieder een eigen bestekbak. Goed. De slaapkamer is te klein. En dan hoor ik u al roepen, dan verhuis je toch?
    Maar ik heb ook een sloot die aan mijn tuintje grenst. En daar trekken de karpers doorheen. Dus die zie ik heel vaak. Ik word daar blij van. En ik hoor ze ’s nachts smakken. Wat best een opwindend geluid is. Kan zijn.
    Wat moet ik doen? Het is een hele simpele en pure afweging. Vrouwen of karpers?
    Voelt u het dilemma? Die duivelse catch 22 situatie waarin alleen wij vissers terecht kunnen komen.
    Het hele spectrum aan compromieen is al langs geweest. Niet thuis slapen, een groter huis met een aquarium, vrouwen die smak geluiden maken.
    Een goede vriend die op gebied van karpers en vrouwen zijn mannetje staat bracht mij de even simpele als geniale oplossing. Nachtvissen! Elke keer als een vrouw blijft slapen piep ik er tussenuit en kruip ik er bij het ontbijt weer in!