• Knoopje

    het-visblad-knoopje1

    Knoopje

    Waarom doe je zoiets? Ik bedoel, ik verwijt de halve mensheid dat het mongolen zijn en niet nadenken en dan doe ik zoiets. Toegegeven , ik heb alleen mezelf ermee, dus dan kan het minder kwaad, maar het zegt iets over ons mensen. En wat we nooit gaan bereiken als mensheid.
    Ik sta dus op 25 februari op een motregen dagje, graadje of 5, bij mijn auto in Wilnis. Even een paar uurtjes wat metaal door het water trekken. Of plastic. En ik had er zin in he. Ik deed het niet uit verveling of onder dwang. Ik had er echt zin in. Dus ik knoop dat warteltje aan mijn gevlochten hoofdlijn. Het was dus een beetje koud. Ik frommel wat, haal het einde door de lus en denk, ach, zo is het wel goed. Drie windingen en maar 1 keer door de lus. Alles in je weet dat dat niet genoeg is. Dertig jaar keiharde praktijk weet dat dat niet genoeg is, alle boekjes zeggen dat dat niet genoeg is, en wat dacht ik, ach het is wel genoeg.
    Je gaat vissen. En af en toe denk je weer even aan die knoop en ach, het zal wel genoeg zijn.
    Waarom? Of ik vang niks. Ben ik dan blij? Denk ik dan aan het einde van de dag, jammer dat ik niks gevangen heb, maar goed ook? Of ik vang een mooie vis. Denk ik dan, iedereen heeft ongelijk, zie je wel, drie windingen is ook goed. Nou dat scheelt voor de volgende keren. Wat heb ik toch vaak voor niks die knoop gemaakt. Of het absolute rampscenario. Je krijgt een aanbeet. Hij hangt er even aan, of een zij want het voelt zwaar, en dan schiet ie los. En het einde van je lijn is gekruld. Alles weg. En je weet het. Je weet het. Je weet het.