lebbis, tourdata&columns

Welkom. Welkom op de eerste Nationale Hengelsport Persdag ooit.
Dank zijn mijn innige contacten met hoofdredacteur van Het Visblad Juul Steyn sta ik hier nu.
De eerste hengelsport Persdag.
Misschien het begin van een traditie.
Beseffen wij dat wel. Dat je later tegen je kinderen zegt, weet je waar pappa is geweest? Op de eerste Nationale Henlgelsport Persdag ooit. Ooit. Echt waar opa? Echt waar.
Dit legt een zware druk op mijn kleine schouders.
Ik wil het niet groter maken dan het is, maar wat ik nu ga doen gaat bepalend worden voor de komende decennia.
Ik kan nu bijvoorbeeld een vier uur durende ronkende Castro-iaanse donderspeech houden.
Over het verdwijnen van de aal, het milieu, de zelfingenomen dogmatische houding van zogenaamde dieren beschermers, onze liefde voor de natuur, onze haat liefde verhouding met De Aalscholver, over hoe de eenzaamheid aan het water mij gevormd heeft, hoe ik in mijn jeugd en pubertijd achter de karper ben aangegaan, voor een godsvermogen aan voerplekken heb aangelegd, hoe ik daardoor mezelf heb ontdekt, nooit op straat heb gehangen, nooit in winkels dingen gejat, nooit geblowd, nooit met zes man in een garage box een breezersletje heb betast, echt nooit, hoe de vissport mij tot de evenwichtige, zelfverzekerde, eerlijke man heeft gemaakt die ik nu ben, wat nou het leger maakt een man van je, vissen, daar wordt je een man van, dagenlang voor niks in de regen in een prutsloot op aanbeet wachten, in het leger heb je een vijand, wij jagen op onze vrienden, dat doet pas iets in je hoofd, altijd hoop houden altijd, nooit opgeven, teleurstelling na teleurstelling verbijten en nooit, nooit iemand die je een schouderklopje geeft, jankend alleen aan de waterkant in een oneidige polder omdat je op je hengel bent gaan staan, je broek onderpissen omdat je altijd een aanbeet krijgt als je nodig moet, je tas open laten staan en dan doorweekt brood moeten eten, zo doen de eenden het ook!, de thermoskan uit je poten laten flikkeren en dan toch het laatste restje koffie door je zakdoek filteren en hopen dat er geen glas in zit,

ik ben aangevallen door broedende zwanen, ondergescheten door meeuwen, bliksem inslagen op 100 meter afstand, opgejaagd door een kudde pinken, fleurnaalden in mijn hand gehad, spinnertjes in mijn been omdat ik uitprobeerde hoe scherp de haak was, nou, heel scherp, gevlucht voor controleurs want vissen zitten meestal daar waar het eigenlijk niet mag, aangestaard door geile homo’s omdat het water in hun cruise zone lag, in de verse koeienstront gaan zitten, enkels verstuikt in weilanden, de tijd vergeten, studeren vergeten, verjaardagen vergeten,

een obsessie die je achtervolgt en dan de ontlading, de orgastische ontlading als het gelukt is, na zoveel keren lijnbreuk, na zoveel vastgelopen molens, na zoveel keer misgeslagen omdat die klote beesten het stukje kaas met de lippen 50 meter naar hun hol slepen voordat ze tot consumptie overgaan en je kan aanslaan,

en als die prachtige vis wordt geland, en als je de camera bij je hebt en als je het statief bij je hebt, vereeuwigd in een foto boek, voor altijd in je geheugen gegriefd en daarna weer onbeschadigd en met liefde in de eeuwenoude wateren van nederland laten zwemmen,

ik ben door diepere emoties gegaan in die tijd dan ik later ooit ben tegen gekomen, vissen, vissen is de oorlog van de liefde, ik smeek u allen , leer toch vissen.

Maar dat zal ik niet doen. Ik hou het kort, het gaat tenslotte om het vissen, dank voor uw aandacht en een prettige dag.